اره ما ادمها حرفهایی داریم که رومون نمیشه به مادرمون پدرمون خواهرمون برادرمون و همسرمون وحتی نزدیکترین دوستمون بگیم این حرفها خیلی خصوصین.

می دونی کی این حرفها بین تو خدا رد وبدل میشه وقتی تو رختخوابی یا پشت پنجره داری به اسمون نگاه میکنی یا توی اتاق تنها پشت میز کامپیوتر نشستی وداری یه موسیقی پر از درد و گوش میدی یا وقتی تنها زیر بارون تو کوچه های این شهر شلوغ پلوغ قدم میزنی در حالی که بعضی از ادمها از ترس خیس شدن زیر بارون فرار میکنن تو اروم اروم با خدا حرف میزنی من فکر میکنم یه جای مهم دیگه هست که بیشتر ادمها حتما تجربه اش کردن آره سر سجاده نماز گاهی انقدر خلوص داره  که ادمو تو خودش حل میکنه.

تو این حرفها گاهی تو با خدا درد دل میکنی یا یه چیزی میخواهی یا از دست همه شاکی هستی به خدا پناه میبری تا حالا شده از دست خود خدا هم شاکی بشی حتما شده اما آخرش اونی که بازم منت میکشه خود تویی حتما همینطوره دلت نمیخواد بهترین دوستتو از دست بدی و میدونی خدا هیچ وقت تنهات نمیزاره .

خدا همیشه منتظر منو تو که باهاش حرف بزنیم که اروممون کنه که بگه چقدر دوستمون داره.

گاهی با خودم فکر میکنم اگه هیچ کس تو دنیا دوسم نداشته باشه یکی هست که واقعا دوسم داره ومن میپرستمش.خدا تنها کسی که ادمو به معنای واقعی دوست داره تو این دنیا ما آدمها یاد گرفتیم حتی تو دوست داشتنمون هم یه بده بستونی باشه اما خدا بی توقع ادم دوست داره واگه چیزی ازمون بخواد برا اینه که بازم خودمون خوشبخت باشیم.

یه جمله هست که من خیلی بهش اعتقاد دارم یه بار به طور اتفاقی وقتی تلویزیون روشن کردم شنیدم خیلی به دلم نشت خداوند می فرماید: هر کس با نام من آغاز کرد لاجرم بر من واجب است که امورش را به انجام برسانم.من تا حالا هر وقت از ته دلم خدارو صدا کردم خدا جوابمو داده برای همه ادمها همینطوره عشق خداوند به ما ادمها هیچ وقت تموم نمیشه.

پاورقی:

خیلی دوست دارم نظرتون درباره جمله داخل متن بدونم(ممنون)