صبح ساعت 10:50 بود رفتم ببينم موبايلم چي مي گه ديدم يه اس ام اس پشت خط مونده و داره جون ميکنه بياد تو ولي با کس من پر بود .باکس و خالي  کردم اس ام اس از طرف دوست جون بود هيچ اس ام اسي به اندازه اس ام اس دوست جون خوشحالم نميکنه (دوست جون اس ام اس کم ميزنه ادم سوپ ريز ميشه اس ام اسشو ميبينه).دوست  جون مي خواست با هم بريم بيرون هم خريد کنه هم با هم باشيم منم از خدا  خواسته سه سوت لباسامو پوشيدم اخه دوست جون ميخواد بره يزد دانشگاه تا يه  ماهي خبري از بيرون رفتن و درد دل کردن نيست  دوست ندارم بياد دنبالم دوست دارم برم دنبالش بعد تو راه ببينمش و به هم لبخند بزنيم من اين لبخندو دوست دارم احساس خوبی بهم میده انرژی مثبت که میگن اینه  بعد نيم ساعت همديگرو ديديم و خنديديم (همون لبخند) بعد با هم قدم زديم در باره اينده ازدواج وتشکيل خانواده حرف زديم اين اولين باري بود که تو اين 5 سال دوستي به طور جدي درباره اين موضوع حرف ميزديم پارسال وقتي داشتيم همين راهو ميرفتيم  درباره دانشگاه و کنکور و اين که من خواب ديده بودم شريف قبول ميشيم(نخند رويا بود نه خواب صادقه) حرف میزدیم به چند مغازه اي سر زديم و يه چيزايي خريديم 4 بار راه بين خونه من ودوست جونو طي کرديم دوست جون ميگه اين تقدير که اون اومده به اين منطقه وبا من دوست شده به نظر منم اين جز سرنوشت دوتامون بوده.
از کنار خونه قبلي ما رد شديم ياد روزايي افتاديم که برا کنکور درس مي خونديم من و دوست جون قرار گذاشته بوديم يه روز در ميون بريم خونه همديگه تا من مشکلاي قيزيک اونو و اون مشکلاي رياضي منو حل کنه و شيمي با هم بخونيم از صبح ساعت 8 يا 9 شروع ميکرديم تا ساعت 6يا7 شب مي خونديم وميخونديم گاهي هم تنوع ايجاد ميکرديم شايدم شيطوني ميکرديم  مي رفتيم پارک رو به روي خونه رو سکو مي نشستيم و در حالي که مردمو زير نظر داشتيم و اون اقا جوونه که انگار غصه عالم رو دلش بود مسخره مي کرديم(يادته دوست جون) تست شيمي مي زديم بستني سالار مي خورديم وکلي پفک مي خريديم مي رفتيم خونه(اين کارا  رو کرديم که خوابم تعبير نشد)(دوست جون تو خيابون اينا يادم اومد) اما دوست جون اون روز سعي داشت خاطره ديگه اي يادم بياره اما من که تو کوچه علي چپ دنبال دوزاريم بودم که صافش کنم یادم نمیومد اون خاطره اين بود يه روز که با دوست جون تو خونه ما از درس خوندن  خسته شده بوديم دايي منم خونمون بود کاري نمي تونستيم بکنيم من و دوست جون جلو پنجره ايستاده بوديم و ادامس مي جويديم و به جزوه رياضي من يه شيرازه ابي بود  و
لامپ بالاي سر دوست جون روشن شد ادامس رفت سر شيرازه پنجره باز شد و صداي بزن بزن من وشليک .ادامس وسط خيابون پريد و من ودوست جون زديم زير خنده و حالا نوبت من بود  اما ادامس من چسبيده بود به شيرازه دوست جون دست به کار شد ادامس با شيرازه شليک شد  از طبقه سوم به سطح پياده رو کنار پاي اقاي همسايه و شليک خنده من ودوست جون .
حالا که يادمون مياد از ته دل مي خنديم گاهي قشنگه ما ادما بچه شيم
و رسيديم به خونه دوست جون خداحافظي واقعا سخته.
ميخوام يه چيزي بگم که دوست دارم حسوديتون بشه ادما ممکنه خيلي دوست داشته باشن اما خيلي کم يه دوست صميمي دارن يه دوستي که به ادم خيلي نزديک و ادمو خيلي خوب ميشناسه و تو ام اونو خوب ميشناسي به نظر من ادم يه بار به دنيا مياد يه بار زندگي ميکنه ويه بار ميميره اين خيلي بده که داشتن يه دوست خوب تجربه نکنه.از خدا ممنونم که اين فرصت به من داد که تجربه به اين خوبي داشته باشم.
                                       خدایا شکرت.