این چند وقته خیلی حرفا برای گفتن داشتم اما ترجیح دادم جزئ خاطرات شخصیم باشه اینجوری بهتره.

خوب آگه حرف جدیدی برا گفتن داشتم حتما میام و مینویسم.

راستی یادتونه وقتی بچه بودیم قصه خاله سوسکه رو گوش میکردیم و چقدر دوسش داشتیم یادمه بچه که بودم دلم میخواست جای اون باشم حتی چند بار قصه شو خودم نوشتم جای خاله سوسکه عکس خودم چسبوندم هنوز اون دفتر دارم چقدر مامانیم از دستم ناراحت شد که چرا عکسامو خراب کردم اما الان همه قصه هایی که از ۹ سالگی نوشتم جمع کرده وعاشقشون به منم نمیده میگه اینا خاطرات منه نه تو بگذریم داشتم میگفتم همیشه دلم میخواست جای خاله سوسکه باشم که آقا موشه اونجوری با هام حرف بزنه دلم میخواست آقا موشه منو دوست داشت وخاله سوسکه رو دوست نداشته باشه یادمه شبش از مامانم پرسیدم عاشق شدن یعنی چی مامانم داشت نماز میخوند بغلم کرد گفت چرا میپرسی منم شانه هامو انداختم بالا مامانیم گفت عاشق شدن فقط این نیست که یه پسری عاشق یه دختری بشه بیش از اندازه دوسش داشته باشه تو میتونی عاشق گلا باشی یا بزرگتر از اون عاشق خدا فهمیدی من خوب فهمیدم بخاطر همینه الان گلا و خدارو بیشتر از هر چیزی رو زمین دوست دارم اون شب مامان بهم گفت پاشو نماز بخون ببین خدا چقدر دوست داره . با اینکه فرداش هنوز هم دلم میخواست خاله سوسکه باشم اما دیگه اون موقع معنی عشقم میفهمیدم وحالا میفهمم آقا موشه فقط میتونست عاشق یه نفر باشه اونم خاله سوسکه ومن هم دوست دارم خاله سوسکه یکی دیگه باشم یه آقا موشه دیگه راستی دلم برا مامانم خیلی تنگ شده دلم میخواد مثل اون وقتا بغلم کنه وجواب همه سوالامو بده میخوام بگم که مامانی تو تنها کسی هستی که هنوزم دوست دارم مثل بچگیام بهم بگه خاله سوسکه.میدونم یه روزی آقا موشه منم پیداش میشه برام میخونه:

عاشقم عاشق بی دلم من .

-کدوم دل؟

-همون دل که پرامیده.

-امیدکجاست ؟

-روآبه.

-کدوم آب؟

-همون آب که ازچشم اومد.

-دلت چی شد؟

-فنا شد فنای اون چشا شد.

-کدوم چشم؟

-همون چشم که خواب آوردش.

-کدوم خواب؟

-خوابی که ازم فرار کرد.

کجا رفت؟

-تو رویا.

رویا کجاست؟

-بر آبه.

کدوم آب؟

-همون آب که از چشم اومد.همون چشم که غرق خونه.همون خون که از دلم رفت.همون دل که زخمه زخمه.همون زخم که تو صدامه.صدایی که تو گلومه.گلویی که پر زبغضه.همون بغض که رو لباته .همون لب که سرخه سرخه.سرخی که چون شرابه.شرابی که تو چشاته.چشایی که مسته مسته.

من و اقا موشه خودم یه روزی این شعر با هم میخونیم.وآرزوی من که میخواستم خاله سوسکه باشم برآورده میشه.

راستی این نوشته خیلی خیلی شخصی بود ولی چون وارد وبلاگم شدم ویهو کلمه ها پشت سر هم اومدن دیگه اینجا نوشتمش و تو دفترم نه تو وبلاگ من که جز دوست جون که کسی سر نمیزنه اینجا هم شده یه حریم شخصی.

دوستون دارم خاله سوسکه.