یه چند وقتی بود از صدقه سر گفتگوهای مامانی وخاله جون حس کنجکاوی ام آماس کرده بود همچین قلمبه شده بود زده بودبالا این مامانم فداش بشم رفته بود تو نخ سوره جن هیچی نه جن فقط جن.چند وقت دنبال ورد بودم چند وقتی با شمع تو باغ و زیر شیر بونی دنبال جن می گشتم قدیمیا میگفتن چون بالای درخت گردو جن داره هوا ی زیر درخت سنگینه (بعدها فهمیدم بخاطر تجمع دی اکسید کربن)حالا ما می گشتیم چیزی نمیافتیم تابستونم بود هوای شبها سرد وحالا منطقه هم کوهستانی بود خدا به دور.
تا اینکه تو یه جایی خوندم چهل شب سوره جن بخونی و حاجتی بخوایی می گیری حالا حرفای مامانمینا اینجا بود که کار گر افتاد خاله جون میگفت اگه سوره رو شبها بخونی جن می بینی منم که می مردم برای اون قیافه ملیح جن شروع کردم به خوندن.
شب چهلم ساعت 2نصفه شب 12 تا شمع روشن کردم در اتاقو قفل کردم و رفتم تو بالکن نشستم باد تو درختای گردو میپیچید وصدایی شبیه ناله وزوزه میداد یه سنجاق قفلی زیر پام قایم کردم شروع کردم به خوندم حالا باترس ولرز وقتی تموم شد سرمو که بالا گرفتم .انشاءالله خدا دچارتون نکنه از ترس خوب شد سکته نکردم یه هیکل سیاه قیافشو ندیدم اصلا سیم ثانیه هم طول نکشید غش کردم منی که میخواستم بهش سنجاق قفلی بزنم تا برا همیشه پیشم بمونه تمام شب تو اون هوای سرد موندم فردا صبح با کلی دنگ و فنگ بیدار شدم تا چند ماه بعدش اسمشم نمی بردم تو جای تاریک که اصلا نمی رفتم.
ولی حالا که فکر میکنم میگم شاید تصور کردم شایدم نه واقعا جن بوده.
یوهاهاهااااااااااااااااااااااااااااااااااااا!!!